2009/IV/29

Hoy sólo tengo ganas de agradecer y de pedir perdón.
Muchísimas gracias por todo lo que me has dado.

¡Fotos, fotos!

Hace un montón de tiempo le prometí a JoPo que subiría una foto demostrando mi teoría sobre los bordillos de las rotondas, que el ayuntamiento cambió de rojo-blanco por amarillo-negro para que la combinación cromática junto al color verde del césped no fuera el mismo que el de la Ikurriña. Pues aquí está la famosa foto, de la rotonda de al lado de casa de mi amatxi:

La foto es de mala calidad, porque la saqué con el móvil un sábado a la mañana, pero vamos, que se ve claramente. Y por supuesto nadie me puede acusar de haber manipulado la imagen.

Y en otro orden de cosas, no sé por qué me he acordado de la siguiente foto cuando he leído lo del llamamiento para los carteles y futuras camisetas de La Txistorra Digital. He aquí una foto de cuando fui con el Diario Vasco a Arzak a que nos enseñaran recetillas con txistorra, antes de Santo Tomás:
Es de hace un tiempico, ya, pero se ve que la txistorra y yo hacemos buena pareja, jejeje.

Editorial pare bat

Hona hemen Idazkera Lantegiko klaserako idatzi behar izan ditugun editorialak, lehena Aitor Zabaletak idatzita eta bigarrena Saioa Baleztenak eta biok idatzita. Espero dut haiekin arazorik ez egotea, ez diedalako galdetu ea hemen argitaratzea axola zien ala ez...


Sugea eta aizkora

Aizkorakadaz aizkorakada, aizkolariek egurra mozten duten bezala, segurtasun indarrek sugea kolpatzen dute etenik gabe. Aizkorakadaz aizkorakada sugearen bizia dute helburu. Bizia ez, baina bai burua, behin eta berriz kendu diotela, moztu dutela, esaten digute baina arbola ez da erortzen. Sugearen burua, sugandilen buztanaren antzera egun batetik bestera hazten da, berriz jaiotzen da. Mila bider, askotan. Azkena Jurdan Martitegi, antza, behinik behin epaileak hala dela erabaki arte. Aurretik, Javier López Peña Thierry, Garikoitz Aspiazu Txeroki eta beste hainbeste.

Polizia bai, polizia lanean ari da. Kamusten ez den aizkora, baina sekula mozten ez duena. Lanean ari da baina ez du lortzen saria, ez du aurkitzen helmuga. Nahiz eta indarrak agortu ez, bakarrik alferrik ari da, arituaren poderioz, egoskorkeriaz ez du lortuko pozoi horri antidotoa ematea.

"Hau konpondu egin behar da, hau ezin da izan" Gorka Landaburu kazetariak horixe esan zien beregana, ospitalera, hurbildu ziren guztiei. 2001ean ETAren biktima bihurtu zen. Zortzi urte pasa badira ere, sendagaiaren formula ez da asmatu. Baina Landaburuk zioen bezala hau konpondu beharra dago. Ahaleginak egin dira, ez da lortu formularekin asmatzea, baina lanean jarraitu behar da: hitza behar da, laborategiko lana, askok “sukaldekoa” deitu zutena. Terminologia gutxienekoa da, azken finean helburua da balio duena. Julen Madariagak ekintza militarren gainetik politikak egon behar zuela garbi zutela esan zuen ETA armatu zenean. Helburu hori ez zen lortu, armak politikaren gainetik jarri ziren eta ondorioa ezagutzen dugu.

Hiltzen ari den sugea, sekula hiltzen ez den hori betiko desagertu dadin hitzak izan behar du protagonista. Hitzik gabeko ekintza polizialek ahulduko dute, baina ez dute hilko. “Usteltzen ari da baina karga badu oraindik” zioen Lluis Llach-ek; Frankoz ari zen. Sugeak hartu zuen aizkora orduan hesola hura botatzeko. Orain, aizkolari zena hesola bihurtu da eta denoi dagokigu sugeari betiko aizkora kendu eta lurperatzea.

Lan egin, eta gero?

Azken hilabeteetako gertakariek panorama zaila utzi diete langileei. Erretiratzeko epearen atzerapena dela eta 67 urte bete arte egin beharko dugu lan guztiok, antza. Aurrerantzean gizartearen aurrerapena lortzeko lan handia egiteko dagoela erakusten du, hain zuzen ere, komunikabideetan ageri den informazioak.

Egun hauetako albisteek adierazten digute urteak pasa arren atzean gelditzen ari dela gizartea. Krisiaren eragina dela eta, beste arrazoi batzuen artean, gaur erretiratzeko beharrezkoak diren baldintzek lekua galduko dute.

Jakina, lanaren arabera gauzak aldatzen dira. Langilearen egoerak kontuan edukitzea garrantzitsua da, beti bakoitzaren betebeharrak desberdinak baitira. Alde batetik, esfortzu fisiko murritzaren beharra duten lanak daude eta bestetik, adinaren eragina handiagoa duten lanak, eta horregatik zailtasunak eragiten dituztenak.

Dirudienez aurrera eramango den aldaketarekin betiko galdera aurkezten zaigu: bidezkoa al da? Egia da egunotako bizi itxaropenak aspaldian baino askoz urte gehiago biziko dugula igartzen duela, eta egia da ere gaur egun lehen baino jubilatu askoz gehiago baina jende gazte askoz gutxiago dagoela, populazioaren zahartzearen seinale. Izan ere, lehen 4 langile zegoen jubilatu bakoitzeko eta gaur 2 bakarrik dira erretiro bakoitza ordaintzen dituztenak.

Dena den, erretiratzeko momentua bi urte gehiago luzatzeak arazoa zertxobait besterik ez luke konponduko. Ziur neurri eraginkorrenak dituela etengabe esaten digun gobernuak ere arazo hau konpontzeko neurri ekonomiko publiko hobeak dituela.

Aparición estelar

Siguiendo con el tema, voy a darme un poco más de bombo, que nunca lo hago. Acabo de llegar de Teledonosti y no puedo dejar de sonreír. Vale, queda ñoño y al fin y al cabo es Teledonosti, "solamente" que dirían algunos. Pero oye, creo que para alguien que está estudiando Comunicación es un momento bonito, para recordar. Además, nos han dicho que les ha gustado tanto nuestra participación que vamos a hacer otros dos programas como el de esta noche, por lo que se me presenta una pequeña oportunidad para conocer algo más de cerca el mundillo ese.

Y sí, a petición popular, intentaré subir la grabación del programa a Youtube o donde sea, que mis fans, como decís, de fuera de Donosti también tienen derecho. Lo de enseñar pierna no ha podido ser, pero tiempo al tiempo.

Ola, hamigos!

Pues nada, que después de unas merecidas vacaciones vuelvo para seguir dándoos la chapa. Y qué mejor manera de empezar que darme publicidad, ¿eh? Es que hoy salgo en TeleDonosti, hablando todavía no sé exáctamente de qué, pero hablando mucho. Va a ser en un programa llamado Barra Libre, que, pecadora de mí, nunca he visto. Iremos unos 6 o 7 jóvenes universitarios y post-universitarios y hablaremos sobre lo que nos interesa, en qué estamos metidos, qué deportes practicamos (en mi caso sonará un gran y vacío "cri-cri") y cosas por el estilo. Así que lo dicho, el que esté hoy en Donosti y alrededores podrá ver cómo meto la pata por televisión.